به شمسی دیروز 18 اسفند1 بود و به میلادی امروز 9 مارچ.
از پدر و مادرم سپاسگزارم که مرا بدنیا آوردند تا بتوانم این جهان هستی زیبا را ببینم و در اون رشد کنم. پرورگارا سپاس.
چون عهده نمی شود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دل شیدا را
می نوش به نور ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را
من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بربطی بر لب کشت
این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت
ابر آمد و زار بر سر سبزه گریست
بی باده ی گلرنگ نمی باید زیست
این سبزه که امروز تماشاگه ماست
تا سبزه ی خاک ما تماشاگه کیست
خیام دوستت دارم
همایون شجریان سپاس با اون صدای گیرا و آسمانیت
برچسب:
نویسنده: مانی کاظمیان